„— Doktor ma^jację! — zawołało naraz sto głosów.
— Dość tego niszczenia! Odnieśmy wszystkie papiery do Ratusza!
Strażak, który wraz ze swymi towarzyszami wszedł na dziedziniec, ciągnąc za sobą sikawkę, skierował strumień wody na płonący stos i ugasił go.
— A więc na czyje żądanie został pan, panie doktorze, uwięziony — zapytał Billot.
— Usiłuję właśnie to odnaleźć i nie mogę. Nazwisko nie jest wymienione. — Po chwili zastanowienia doktor dodał
— Ale będę je znał!
Wydarłszy kartkę, która dotyczyła jego osoby, doktor złożył ją we czworo i schował do kieszeni. Następnie zwrócił się do Billota i Pitou, mówiąc
— Wyjdźmy stąd, przyjaciele. Nie mamy tu nic więcej do roboty.
— Tak... Wyjdźmy stąd... — odparł Billot — ale łatwiej to powiedzieć niż wykonać.
Miał słuszność mówiąc to, gdyż tłum, pchany z zewnątrz 1 podniecany głównie ciekawością, wciąż napływał bramami Bastylii, aż zatarasował wejście do fortecy. U bram Bastylii
stali inni więźniowie. Wraz z Gilbertem było ośmiu wyzwolonych z lochów.
Byli to Jan Bechade, Bernard Laroche, Jan Lacaurege. Antoni Pujade, de White, hrabia de Solage oraz Tavernier.
Pierwsi czterej budzili jedynie nieznaczne zainteresowanie. Oskarżeni byli o sfałszowanie weksla, aczkolwiek nigdy nie udowodniono im tego,, co pozwalało przypuszczać, że cale oskarżenie było fałszywe. W Bastylii przebywali zaledwie od dwóch lat.“(5)