„Nawozy wapniowe. Do wapnowania gleb używa się zasadowych związków wapnia. Tlenek wapnia w połączeniu z wodą daje, jak powiedzieliśmy, wodorodenek, który jest dosyć mocną zasadą. Tlenek lub wodorodenek jest więc
doskonałym środkiem do zobojętniania kwaśnego odczynu gleby, a użyty w nadmiarze może być nawet niebezpieczny, zwłaszcza na glebach lekkich i torfach.
Powstający z tlenku wodorotlenek rozsypuje się w bardzo drobny, niemal koloidalny proszek, który może być doskonale wymieszany z glebą i ma olbrzymią zbiorową powierzchnię cząstek, zapewniającą doskonałe zetknięcie wapna z glebą i szybkie jego działanie. Tlenek i wodorotlenek nadają się głównie na gleby ciężkie, o dużym kompleksie sorpcyjnym, których pH niełatwo ulega zmianom.
Na glebach lekkich stosowanie tych form nawozu wapniowego jest niewskazane, ze względu na słabe właściwości buforowe takich gleb i niebezpieczeństwo wywołania zbyt zasadowego odczynu. Poza tym wodorotlenek wapnia uwalnia przy dysocjacji stosunkowo dużo jonów Ca2+, które powodują koagulację ujemnych koloidów glebowych i zwiększają przepuszczalność gleby. Na glebach lekkich, piaszczystych, które z natury są zbyt przepuszczalne dla wody, koagulujące działanie jonów wapniowych nie jest potrzebne.“(8)