„Oto motywy, dla których autor przystąpił w kwietniu 1955 roku do pisania niniejszej pracy. Warunki pierwszych dwóch lat pisania spowodowały, że autor opierać się mógł jedynie na swej pamięci. Dlatego czytelnik będzie chciał zapewne wiedzieć jakie fakty oraz jaki kąt patrzenia na te fakty miał autor możność zarejestrować w swej pamięci. Zmusza to do podania na tym miejscu krótkiego przebiegu służby autora w Szarych Szeregach. Przebieg ten był następujący
1. od 9 października 1939 roku do 30 września 1941 roku — różne funkcje w męskim harcerstwie warszawskim,
2. od 1 października 1941 roku do 6 maja 1943 roku — kierowanie męskim harcerstwem warszawskim,
całością męskiego harcerstwa. Ten przebieg służby wyznaczył granice czasowe relacji — autor nie sięgnął w niej ani do spraw kampanii wrześniowej, ani do spraw po powstaniu warszawskim. Natomiast okres zarysowany tymi granicami ujął autor z punktu widzenia całości organizacji, bez względu na to, czy kierował nią on sam, czy przedtem Florian Marciniak. Współpraca i osobista przyjaźń z Florianem Marciniakiem oraz konieczność wejścia z chwilą objęcia kierownictwa całością organizacji we wszystkie sprawy, od samego ich początku, upoważniła autora do takiego ujęcia. Ten przebieg służby spowodował ponadto, że więcej znalazło się w relacji faktów z późniejszego okresu wojny niż z wcześniejszego, więcej z terenu Warszawy niż z pozostałych terenów Polski. Wydarzenia późniejsze i warszawskie, bardziej osobiście doznane, a nie tylko za pośrednictwem opowiadań, rozkazów i meldunków, okazały się trwalej zakorzenione w pamięci.“(15)